Jamm... núna kemur að því

Við erum öll flutt til Íslands. Lands hins fjárvana fjárfestis, hins skuldsetta almúga og síðast en ekki síst hins vanhæfa stjórnmálamanns.

Það voru nánast tár og læti þegar ég kvaddi vinina mína hjá SHL og síðan var meira um næstum tár og læti þegar Gerða tók á móti mér úti á flugvelli á föstudagskvöldið.

Hitti reyndar gamlan kunningja í flugvélinni á leiðinni heim. Svo gamlan að Guðmundur Ingi Björnsson var að kenna mér dönsku þegar ég hitti hann síðast. Sá er orðinn verkfræðingur og var einmitt í London að leita sér að vinnu. Flugferðin fór svo í að rakka niður fjárvana útrásarkalla og fremur lítið hæfa stjórnmálamenn.

Fórum svo út í dag að leika okkur í snjókomunni og rokinu. Fórum í Húsdýragarðinn og það var ægilega skemmtilegt.


Á morgun bíður svo nýja vinnan.

Hlakka til og kvíði fyrir.

Gaman að takast á við ný verkefni og erfitt að fara úr aðstæðum þar sem maður kunni allt.

Kveðja
Siggi

Ertu að rugla í mér

Shit, var að hugsa hvort að það væri ekki kominn tími á smá blog. Taldi nú ekki vera langt síðan að það var bloggað síðast.... Fór svo inn á þetta fína blog mitt og sé að síðasta færsla var í Nóvember...Og æskufélaginn góði hann Óskar commentaði í Janúar þar sem hann gafst upp á að bíða eftir næstu færslu... og það versta er að ég var að sjá það núna, Í APRÍL.

Allavega:
a. jólin komu og fóru.. voru fín
b. Ráðstefnan í Dallas kom og fór.. var fín
c. Er búinn að fresta PhD um ár.. bara fínt
d. Adda fer eftir nokkra daga.. Ekkert voða fínt
e. Adda er búinn að vera hjá okkur í allan vetur.. það er sko fínt
f. Það mun kosta okkur aleiguna að koma til ísl í sumar.. bara slæmt
g. Við höfum samt gistingu í Rvk.. það er betra en ekki, voða kalt í tjaldi á ísl
h. Vinn samt á fullu í PhD.. bara fínt
i. Mun vera með námskeið á stórri ráðstefnu í sumar.. hlakka til
j. Í Liverpool hehehe
k. og svo framvegis.

Allavega, ég lofa þeim tveim sem gætu mögulega lesið á þetta að þetta verður ekki eina færslan á þessu ári... sjáumst í Nóv :-)

PhD pælingar

Vegna einhverra áður óuppgötvaðra fæðingargalla í hausnum á mér hef ég ákveðið að eyða næstu fjórum árum í að skrifa doktorsritgerð. Ekki að það sé í sjálfu sér heimskulegt að ráðast í þrekvirki af þessari gerð. Heldur þá er það ekkert sérlega skynsamlegt þegar maður á bunka af litlum gríslingum sem vilja sjá pabba sinn, konu sem maður vill kannski hitta og yfirmann sem ætlast til hins ómögulega ekki sjaldnar en tvisvar í mánuði. Allt þetta og meira til veldur því að mér finnst ekki neitt áberandi skynsamlegt að starta svona verkefni á þessum tímapunkti í lífi mínu. Kannski verður þetta ekkert mál en núna finnst mér þetta vera alveg hrikalega stór fíll sem þarf að borða. Ekki bætir úr skák að ég hef ekki enn fundið kvöldstund þar sem eftir.... fullan vinnudag, matarstríð, uppvask, háttun, lestur, ryksugun og þvott.... hef ég orku í að vinna á fullu í ritgerðinni. Reyni að þrýsta þessu áfram eitt skref í einu.

Allavega, hef eftirfarandi yndislega ópraktísku heilræði í huga og reyni að halda huganum opnum.

--- Jafnvel lengstu ferðir hefjast á einu skrefi
--- Eina leiðin til að borða fíl er einn bita í einu
--- Sama hvað skítahaugurinn er stór, eina leiðin til að færa hann er eina skóflu í einu

-------------------------------------------------------------------------------------

Veit ekki hvort að einhver les þetta. Ef einhver les þetta þá get ég sagt þér að ætlunin er að skrifa ritgerð um DIF eða Differential Item Functioning. DIF snýst um hvort að spurningar á prófi mæli það sama hjá mismunandi hópum. Þessi hugmynd á við um allar spurningar sem gerðar eru til að mæla eitthvað. Flestir hafa tekið venjuleg skólapróf en spurningar á þeim prófum eru gerðar til að mæla lærdóm í ákveðnu fagi á ákveðnu tímabili. Til að útskýra hugmyndina um DIF ætla ég að gefa ykkur dæmi um DIF.

Ef við ímyndum okkur að það sé bekkur með 40 krökkum, 20 strákum og 20 stelpum. Þetta er einkar stereotýpískur bekkur þannig að allir strákarnir elska fótbolta og allar stelpurnar hata fótbolta...hey, þetta er mitt dæmi. Öll eru þau að læra landafræði, nánar tiltekið um borgir Evrópu. Þetta sama vor keppir Liverpool í úrslitaleik Meistaradeildar Evrópu, leikurinn fer fram í Istanbúl í Tyrklandi og þessi viðburður veldur því að allir drengirnir vita að Istanbúl er í Tyrklandi. Þegar síðan er spurt um höfuðborg Tyrklands á prófi seinna um vorið þá svara flestir drengjanna Istanbúl og eru nokkuð ánægðir með sig. Istanbúl er náttúrulega alrangt svar þar sem höfuðborg Tyrklands er Ankara. Þarna er eitthvað utanaðkomandi, í þessu tilfelli áhugi á fótbolta, sem ræður því hvort að svarað sé rétt eða rangt. Ekki geta í landafræði. Það er að getan til að svara spurningunni rétt ræðst ekki af getu í landafræði heldur af því hvort maður hafi áhuga á fótbolta eða ekki.

Ég hefði náttúrulega getað valið einfaldara dæmi þar sem strákarnir eða stelpurnar áttu auðveldara með að svara vegna einhvers sem gerðist. En það hefi getað orðið til þess að einhver hefði skilið hvað ég er að fara með þessari DIF umræðu.

hehe

Krakkar í útlandinu

Í gær þá fórum við fjölskyldan í langan hjólreiðatúr. Við vorum auðvitað með allan hjólabúnaðinn með....



Við hjóluðum stóran hring í almenningsgarði hér rétt hjá, fórum á leikvöll og spiluðum fótbolta. Eftir ævintýrið ákváðum við svo að fara út og borða og læstum hjólunum rétt hjá veitingastaðnum. Þegar við vorum rétt búin að panta drykkina og forréttina þá kom einn þjónninn til okkar og sagði að það væri hópur af unglingum að vesenast í hjólunum okkar. Gerða reis á fætur og leit út um gluggann.

Hún sá þarna sex drengi, þrjá að brasast við að skrúfa hjólin okkar í sundur og aðra þrjá sem voru á varðbergi. Hetjan mín tók auðvitað á rás út af staðnum, yfir götuna og hrópaði; "What the hell do you think you are doing". Fremur hugrakkt miðað við að það líður varla sá mánuður og einstaklingar eru drepnir af unglingum fyrir að vera að rífast í þeim.

Ég var nú ekki langt á eftir henni en tveir drengjanna þutu á burt en Gerða náði að halda þeim þriðja. Vegna aðstæðna gat hann ekki sloppið og svo þegar mig bar að garði þá tókum við hann föstum tökum. Drengurinn leit nú ekki út fyrir að vera mjög hættulegur en þar sem reiðin sauð í okkur kölluðum við til eins af þjónunum og báðum hann að hringja á lögregluna. Drengstaulinn reyndi hvað hann gat að sleppa en járngreipar okkar hjónanna eru hertar í eldi barnauppeldis og því átti hann ekki möguleika. Hann sagðist ekki hafa gert neitt eða hafa verið að gera neitt. Sú staðhæfing passaði nú ekki við skrúfjárnið sem hann hélt á í hendinni eða ljósið af hjóli Gerðu sem hann hélt á í hinni. Hann prófaði einnig að verða reiður, gráta og ég veit ekki hvað.

Stuttu seinna mætti félagi hans á svæðið. Félagi sem hafði nú hlaupið í burtu til að byrja með og sagðist sko þekkja þennan strák og þetta væri góður strákur. Vinurinn leit nú út fyrir að vera álíka áreiðanlegur og (hér væri gott að vera með frábæra og hnyttna samlíkingu) þannig að við tókum hann nú ekki trúanlega. En við vorum á varðbergi gagnvart byssunni sem við vorum viss um hann væri með í vasanum, tilbúinn til að stinga okkur með henni.

Skömmu seinna mætti lögreglan á svæðið og haldið þið ekki hún hafi sett greyið beint í járn. Hann reyndist vera með bakpoka fullan af tækjum og tólum ætluðum til að taka hjól í sundur.

Allavega þá fór lögreglan með hann og við sáum að einn þeirra þriggja hafði verið að taka sætið af mínu hjóli og auk þessa sem var að stela ljósinu þá var sá þriðji að losa hjólið hans Sigmars aftan af hjólinu hennar Gerðu. Þetta hefði nú getað farið illa en í staðinn þá nöppuðum við lítinn dreng sem sennilega býr við slæmar heimilisaðstæður og á almennt bágt. Við allavega knúsuðum hann og fyrirgáfum honum áður en hann fór grátandi upp í lögreglubílinn á meðan að þessi illa útlínandi eldri vinur hans slapp.

Svona er lífið í UK.

Lífið í bloggheimum

Þetta er að öllum líkindum tíunda tilraun mín til að blogga eða veraldarvefs skráfæra. Kannski verður þessu bloggi haldið við, nú eða ekki. Held að flest hinna blogganna minna hafi eingöngu eina færslu. Og sú færsla inniheldur lítið annað en "statement of intent" um að ég ætli nú aldeilis ekki að vera duglegur að uppfæra hana.....Ég hef alltaf staðið við það, svo mikið er víst.

Kannski að ég segi núna, ég ætla að uppfæra þetta blog allavegana einu sinni í mánuði...hehehe. Koma nú, standa við þetta, ég veit þú getur það.

cheers