Krakkar í útlandinu

Í gær þá fórum við fjölskyldan í langan hjólreiðatúr. Við vorum auðvitað með allan hjólabúnaðinn með....



Við hjóluðum stóran hring í almenningsgarði hér rétt hjá, fórum á leikvöll og spiluðum fótbolta. Eftir ævintýrið ákváðum við svo að fara út og borða og læstum hjólunum rétt hjá veitingastaðnum. Þegar við vorum rétt búin að panta drykkina og forréttina þá kom einn þjónninn til okkar og sagði að það væri hópur af unglingum að vesenast í hjólunum okkar. Gerða reis á fætur og leit út um gluggann.

Hún sá þarna sex drengi, þrjá að brasast við að skrúfa hjólin okkar í sundur og aðra þrjá sem voru á varðbergi. Hetjan mín tók auðvitað á rás út af staðnum, yfir götuna og hrópaði; "What the hell do you think you are doing". Fremur hugrakkt miðað við að það líður varla sá mánuður og einstaklingar eru drepnir af unglingum fyrir að vera að rífast í þeim.

Ég var nú ekki langt á eftir henni en tveir drengjanna þutu á burt en Gerða náði að halda þeim þriðja. Vegna aðstæðna gat hann ekki sloppið og svo þegar mig bar að garði þá tókum við hann föstum tökum. Drengurinn leit nú ekki út fyrir að vera mjög hættulegur en þar sem reiðin sauð í okkur kölluðum við til eins af þjónunum og báðum hann að hringja á lögregluna. Drengstaulinn reyndi hvað hann gat að sleppa en járngreipar okkar hjónanna eru hertar í eldi barnauppeldis og því átti hann ekki möguleika. Hann sagðist ekki hafa gert neitt eða hafa verið að gera neitt. Sú staðhæfing passaði nú ekki við skrúfjárnið sem hann hélt á í hendinni eða ljósið af hjóli Gerðu sem hann hélt á í hinni. Hann prófaði einnig að verða reiður, gráta og ég veit ekki hvað.

Stuttu seinna mætti félagi hans á svæðið. Félagi sem hafði nú hlaupið í burtu til að byrja með og sagðist sko þekkja þennan strák og þetta væri góður strákur. Vinurinn leit nú út fyrir að vera álíka áreiðanlegur og (hér væri gott að vera með frábæra og hnyttna samlíkingu) þannig að við tókum hann nú ekki trúanlega. En við vorum á varðbergi gagnvart byssunni sem við vorum viss um hann væri með í vasanum, tilbúinn til að stinga okkur með henni.

Skömmu seinna mætti lögreglan á svæðið og haldið þið ekki hún hafi sett greyið beint í járn. Hann reyndist vera með bakpoka fullan af tækjum og tólum ætluðum til að taka hjól í sundur.

Allavega þá fór lögreglan með hann og við sáum að einn þeirra þriggja hafði verið að taka sætið af mínu hjóli og auk þessa sem var að stela ljósinu þá var sá þriðji að losa hjólið hans Sigmars aftan af hjólinu hennar Gerðu. Þetta hefði nú getað farið illa en í staðinn þá nöppuðum við lítinn dreng sem sennilega býr við slæmar heimilisaðstæður og á almennt bágt. Við allavega knúsuðum hann og fyrirgáfum honum áður en hann fór grátandi upp í lögreglubílinn á meðan að þessi illa útlínandi eldri vinur hans slapp.

Svona er lífið í UK.